Mutluluk ve Hissedebilme Korelasyonu

‘Yıllar boyunca herkesin ahlakına göre yaşamayı istedim.. kendimi herkes gibi yaşamaya , herkese benzemeye zorladım.. kendimi ayrı düşmüş hissettiğim zaman bile , bütünleşmek için böyle davranmak gerektiğini söyledim.. ama bütün bunların sonunda felaket geldi.. şimdi kalıntılar arasında dolaşıyorum , kuralsızım , tereddütler içindeyim , yalnızım ve bunu kabullenerek , tek oluşuma ve kusurlarıma boyun eğdim.. tüm yaşamımı bir nevi yalan içinde yaşadıktan sonra – bir doğru yaratmak zorundayım..’

     Uzun zaman sonra kendimi buldum. Albert Camus'un sözlerinden az farklıydı benimki. Yıllar boyunca herkesin yaşadığı gibi yaşamayı herkesin hissettiği gibi hissedebilmeyi istedim. Finalde mutluluk varsa ona giden her yol mübah göründü bana. Sabah uyanıyorsun ve bugünün diğer günlerden hiçbir farkı olmadığını anlıyorsun. Öyleyse neden  bir gün daha nasip edilmişti? Farkı bulabilmek için mi?
      Son birkaç yıldır hiçbir şey olmadı hayatımda. Şikayetçi de değildim. Ne zaman mutsuz olduğumu fark ettim o zaman yalnız olduğumu da. İnsan kendi kendine yetebilen varlık. Kalabalıklar içinde yalnız kalmak kastettiğim. Kimseyle aynı hissedememek.
       Son birkaç yıldır hiç mutlu uyanmadım ben. Sebebi sebepsizlikti üstelik. Hiçbir konuda hiçbir durumda, mutsuzluğuma dahi sebep bulamadım.  Mutlu olmak herkes gibi olmaktı benim için. Herkes ben değildi ben de herkes değildim. '..tek oluşuma ve kusurlarıma boyun eğdim..' Tüm yaşamımı bir nevi yalan içinde de olsa mutlu yaşamayı yeğledim.  Ancak bir fikir sizin değilse,  o fikir akıldan önce kalbinize işlememişse sizi robota dönüştürür. Bu bir yalan da olsa önce kanmış olmak gerekir.
 .....  
        
     Hayat hepimizi mekanikleştiriyor gün geçtikçe. Belki de  henüz farkına varamadık. Fazla değil birkaç kuşak öncesi daha mutluydu bize nazaran. Gazetede tanımadığı birinin ölüm haberine ağlayan bir anneannem var benim. Duygusallık değil bu. Bizden daha çok hissediyorlar sadece. Daha çok mutlu olabiliyorlar aynı zamanda.

 ''Cahillik mutluluktur''
 O aynı hissedebilmek için uğraştığım insanların tam da bu tanıma uyduğunu fark ettim. Ancak savaşların, katliamların düşünülerek faaliyete geçirildiği şu dünyada bize daha çok bilmek de huzur getirmiyor. Mutluluk daha çok hissedebilmekte.